Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Δε μπορώ να βρω τίτλο ούτε τι μου φταίει.



Ο Γιάννης έχει πάει στη μιλόνγκα και υποσχέθηκε ότι θα έρθει στις 11.15 sharp (καλά, δε μου είπε sharp, ακριβώς μου είπε, απλά εγώ το λέω για να κάνω μόστρα) για να δούμε ταινία. Εσείς τον είδατε; Ούτε κι εγώ. Αλλά έτσι είναι, σου τρώνε τα καλύτερά σου χρόνια και μετά σε παρατάνε για μια μιλόνγκα και μερικές τανγκέρες. Τώρα, όλο και κάποιος τρελαμένος θα βρεθεί να μου πει πως είναι μόνο στο αρσενικό, tanguero. Σκοτίστηκα.
Παράλληλα, η τρύπα στον τοίχο συνεχίζει να υπάρχει, όπως και στην καρδιά μου, κι έχω βαρεθεί να πηγαίνω με το παλτό μου στην κουζίνα. Διότι ήταν να μας τα φέρουν τα παράθυρα προχτές, αλλά το προηγούμενο βράδυ μας πήρανε και μας είπανε πως λόγω της βροχής, δε θα κολλήσει η σιλικόνη (με σιλικόνη τα κολλάνε τα παράθυρα; Με αυτό το πιστόλι που έχω κι εγώ και κολλάω τα μήλα στο ρολόι της Όλγας; Να τους δώσω τη δική μου που στεγνώνει μια χαρά και με βροχή;) και θα μας τα φέρουνε όταν στεγνώσει ο καιρός. Δηλαδή το Μάιο, για τα γενέθλιά μου δώρο θα τα έχουμε τα παράθυρα. Ως τότε, βέβαια, θα έχουμε στεγνώσει κι εμείς από τους αέρηδες, σαν τους τσίρους. Επίσης, καταγγέλλω εδώ πως τζάμπα δε μας τα φέρανε την προκαθορισμένη μέρα, διότι τελικά μια χαρά λιακάδα είχε. Εγώ πιστεύω ότι μας κοροϊδεύουνε κι απλά δεν τα είχανε έτοιμα. Τελικά, πράγματι πρέπει όλα μόνος σου να τα κάνεις. Τόσες μέρες, θα είχα φτιάξει εγώ κάτι παράθυρα, να χαζεύεις.
Τώρα κάθομαι εδώ, στο ζεστό μισό του σπιτιού και χαζεύω στα craft-o-sites μου (καλό;) και για άλλη μια φορά σκέφτομαι ότι χαραμίζομαι. Χτες μου έλεγε ο Γιάννης (λίγο σας έπρηξα σήμερα με το Γιάννη; Τι να κάνω, hes my hero, έλεγα την άλλη φορά στον Παύλο ότι είναι τάβλα κι αυτός μη σας πω τι άκουσε κι εγώ προβληματίστηκα μπας και του το είπα στ’ αλήθεια αυτό που άκουσε και ξεφτιλιστήκαμε) ότι και να έλυνε το βιοποριστικό του πρόβλημα, διότι πρέπει να ξέρετε πως αυτό είναι το αγαπημένο μας θέμα: τι θα κάναμε αν είχαμε λυμένο το βιοποριστικό, έλεγε, λοιπόν, πως ακόμα και τότε θα συνέχιζε να φτιάχνει κοσμήματα. Εγώ απάντησα πως θα έραβα και θα έκανα χειροτεχνίες και θα έφτιαχνα κι ένα τέλειο, σούπερ οργανωμένο και πεντακάθαρο craft room, διότι σιγά που θα καθόμουνα να λιώνω στο διάβασμα (με αμφίβολα αποτελέσματα) αν δεν είχα ανάγκη να δουλέψω. Έτσι κι αλλιώς, το αν θα δουλέψεις τελικά ή όχι στη δουλειά μου (λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα ) είναι περισσότερο θέμα τύχης, παρά ικανότητας κι αυτό δεν είναι γκρίνια ούτε μιζέρια, είναι αντικειμενικό γεγονός. Άλλωστε, στις περισσότερες δουλειές συμβαίνει αυτό. Κι αν ήταν δείγμα απαισιοδοξίας αυτό που λέω, δε θα έκανα τίποτε από όσα κάνω γι’ αυτή τη δουλειά.
Αυτά με τη μίρλα της Κυριακής, που μου έχει μείνει κουσούρι από το σχολείο, όπου, ειδικά αν είχα πρώτη ώρα Μαθηματικά (μα ποιος σαδιστής έβαζε πρώτη ώρα Δευτέρας Μαθηματικά; Κανονικά έπρεπε να είχες το πολύ Αγγλικά), ήμουν ικανή να κοιμηθώ από τις 7 για να γλιτώσω τη μελαγχολία. Ας είναι. Ο κόσμος, στην πραγματικότητα, μας περιμένει, απλά δεν το ξέρει ακόμα. Αυτή τη βδομάδα θα ράψω όλα αυτά που θέλω κι ας πάνε στα κομμάτια και τα ρώσικα και τα γαλλικά (Χριστέ μου, στο γκουλάγκ θα με στείλει, τουλάχιστον να προλάβω να μάθω βελονάκι, να ‘χω κάτι να κάνω, να πουλάω και κάνα κασκόλ στους δεσμοφύλακες, να ‘χω καλύτερη μεταχείριση).

10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Μπορείς να γράφεις κάθε μέρα (άντε μέρα παρά μέρα), γιατί μ'αρέσεις;;!!

γωγώ

Κ. † είπε...

Τι να σου πω γι' αυτό το βιοποριστικό...Κουράγιο...

Η κατάρα της Δευτέρας με ταλανίζει ακόμη.Μεθαύριο,1η ώρα Γεωμετρία!Έχω αγιάσει.Εάν δεν έμπαιναν απουσίες,θα 'μουν η Ελληνίδα μαθήτρια φάντασμα.

Καληνύχτα,συνονόματη.

Ανώνυμος είπε...

Η σιλικονη χρησιμοποιειται για να κλεισει ο αρμος αναμεσα στην τοιχοποιια και στο μπασκί του κουφωματος ... Τα παλια κουφωματα για να ξηλωθουν , ποσο πηρε? 1 το πολυ 2 μερες ... Αντι λοιπον να ξεπαγιαζετε θα μπορουσαν με την ολοκληρωση της παραγγελιας ,να στοκαρουν για 2-3 μερες τα νεα κουφωματα στο εργοστασιο ,μεχρι να ξηλωσουν τα παλια ... Πολυ μυαλο θελει?
Λ.Κ.

Κατερίνα είπε...

Γωγώ, παιδί μου, πρόσεχε τι εύχεσαι, λένε...
Συνονόματη, καλώς ήρθες και καλή τύχη με τη Γεωμετρία. Μα Γεωμετρία; Ήμαρτον.
Λ. Κ., το πρόβλημα στην περίπτωσή μας είναι πως στη θέση των παλιών κουφωμάτων θέλαμε να χτίσουμε έναν τοίχο, οπότε έπρεπε πρώτα να βγουν τα παλιά κουφώματα, να χτιστεί ο τοίχος και μετά να πάρουμε τα μέτρα για τα καινούργια και να τα παραγγείλουμε... Κι εμείς, τα θέλουμε όλα.

Dear e-diary είπε...

Το σπίτι των αέρηδων....Πολύ ποιητικό!!

Χάρηκα πάρα πολύ που σε βρήκα. πολύ ωραίο μπλοκ

Calliope είπε...

Μα γιατί άρχισες γαλλικά, ακόμα δεν έχω καταλάβει.Αφού τα ήξερες καλά... Παρεμπιπτόντως, "la tanguera" υπάρχει και πολύ χαίρομαι που δεν είσαι μια τέτοια! Είναι ο πιο σεξιστικός χορός που ξέρω!

Κατερίνα είπε...

Καλλιόπη, τα ήξερα όταν πήγαινα στη Β' Γυμνασίου. Τώρα κάτι θυμάμαι. Αλλά δεν πτοούμαι, εδώ έμαθα ρώσικα, στα γαλλικά θα κολλήσω; Δεν είναι,ρε, σεξιστικός, είναι ωραίος χορός και το nuevo tango σέβεται πολύ τη ντάμα. Κι εγώ χορεύω, απλά δεν πηγαίνω στα μαθήματα. Κάνω ιδιαίτερα...

Love addict είπε...

Καλώς σε βρίσκω!
Καλημέρα :)

kwnnie είπε...

Καλώς σε βρίσκω κι εγώ.
Ελπίζω να τα λέμε:)
φιλια!*

Κατερίνα είπε...

Ω θεέ μου, κορίτσια, δε σας προλαβαίνω, καλώς να ορίσετε στο τσίρκο!