Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Bonjour, mes amis, et bienvenus a Santorin!

Ω, θεοί του Ολύμπου, από που να αρχίσω;
Να σας πω για το Πάσχα; Όχι, πέρασαν πολλές μέρες, αλλά είναι κρίμα, γιατί περάσαμε πολύ ωραία στην Πάρο που πήγαμε για το Πάσχα και κάναμε πρόβες για το νυφιάτικο μπάλο κι εγώ ξεράθηκα στα γέλια (μιλάμε, εξαιρετικό θέαμα, ο κουμπάρος κι ο γαμπρός θα δώσουν τα ρέστα τους, μην τυχόν και το χάστε, αν δεν είστε καλεσμένοι στο γάμο, θα ανεβάσω βίδεον και θα γελάτε 5 μέρες) και μετά τρώγαμε λουκουμάδες με τον κουβά κι ο Στέφανος, αφού είχε καταβροχθίσει τους δικούς του, του αδερφού του και της Βίβιαν, πήγαινε έξω από το λουκουματζίδικο και απειλούσε: μόνο να έχω πάρει κιλά,ε; Θα μπω μέσα και θα τα κάνω λαμπόγυαλο. Μόνο να 'χω πάρει κιλά.
Να σας πω καλύτερα για τις καινούργιες μου περιπέτειες, εδώ, στη Σαντορίνη, όπου για άλλη μια φορά ξενιτεύτηκα. περνάμε, ωστόσο, ωραία, εδώ στην εξοχή. Καταρχάς, εδώ δεν έχει καλοκαίρι, δεν ξέρω τι γίνεται παραπέρα, εδώ, πάντως έχω πουντιάσει κι είμαι και με τα καλοκαιρινά μου μόνο, που θα πάει αυτό, δεν ξέρω.
Τα τουριστάκια, πάνωτς, δε μασάνε, έρχονται, με τις βερμούδες τους και τα φλοράλ πουκαμισάκια τους, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Καναδοί, Αυστραλοί, Κινέζοι, όλες οι φυλές του κόσμου, κι είναι πανέτοιμοι να φάνε, να πιούνε και να αντέξουν την ελληνική παράνοια. Μαζεύω κάθε μέρα διάφορους από 500 διαφορετικά ξενοδοχεία και πάμε στο Ακρωτήρι, την περίφημη προϊστορική πόλη της Θήρας, κι αρχινάω εγώ το πραμύθι μου κι αυτοί με κοιτάνε σα χάνοι. Πάντως, παιδιά, αλήθεια σας λέω, they do not have a clue, όλα από την αρχή τα λέμε, ρε, δεν ξέρουν τίποτα. Προχτές, πάλευα η κακομοίρα να εξηγήσω τι είναι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία σε χρονικό διάστημα 4 λεπτών-τελικά είπα πως είναι ο διάδοχος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όχι ότι αυτό ήξεραν τι είναι, αλλά ένα Μονομάχο τον έχουνε δει, δε φτιάχνουν εκεί και μια ταινία για τη Θεοδώρα, να 'χουμε να δίνουμε παραδείγματα;
Η Σαντορίνη είναι ωραίο μέρος, να έρθετε, θα σας φιλοξενήσω εγώ, μόνο που θα κοιμηθείτε στο πάτωμα και κατά προτίμηση κάτω από το κρεβάτι, διότι το σπίτι μου είναι περίπου σαν το τραπέζι σας. επίσης, να πάρετε ωτοασπίδες, διότι από κάτω περνάνε από νταλίκες (οι οποίες, σημειωτέον, είναι μπλε, όλα είναι μπλε σ' αυτό το νησί, φρίκη) μέχρι γαϊδουράκια με κουδουνάκια και ο απαραίτητος κάγκουρας της γειτονιάς με το απαραίτητο μηχανάκι, που από μένα θα το βρει μια μέρα.
Καλντέρα, ντοματάκια, υπόσκαφα, κλπ είναι σε καθημερινό πρόγραμμα, οι Αμερικάνοι ενθουσιάζονται με τα πάντα, αλλά με ρωτάνε αν θα έχει ηλιοβασίλεμα σήμερα κι εγώ μένω άφωνη για λίγα λεπτά και μετά τους απαντώ μισό λεπτό να δω το πρόγραμμα. Οι Γάλλοι είναι ελαφρώς ξινοί, αλλά άμα πετύχεις κάναν καλό, είναι στ΄αλήθεια καλός. Προχτές είχα 3 ζευγάρια, εκ των οποίων οι δύο γυναίκες μας περίμεναν αλλού, αλλά οι υπόλοιποι δεν ήθελαν με τίποτα να ανέβουν στο λεωφορείο αν δεν τους έφερναν τους φίλους τους, βρε καλοί μου, βρε χρυσοί μου, θα τους βρούμε εκεί, όχι, αυτοί, τίποτα, δεν ανέβαιναν, μισή ώρα τους παρακαλούσα και το υπόλοιπο λεωφορείο να ουρλιάζει., ο οδηγός να κατεβάζει καντήλια και καταλαβαίνετε. Με τα πολλά ανέβηκαν, γενικά, οι Γάλλοι μου βγάζουν την ψυχή.
Οι καλύτεροι είναι οι Αυστραλοί: χαρούμενοι και ζωηροί, χοροπηδηχτοί σαν καγκουρό.Οι Καναδοί ζεσταίνονται κι οι Αμερικάνοι ρωτάνε για την οικονομική κρίση. Ποιά οικονομική κρίση, τους απαντάω εγώ, δεν υπάρχει τέτοιο πράμα, όχι, εδώ, στο νησί, τουλάχιστον, αλλού, δεν ξέρω.
Τι άλλο κάνω; Διαβάζω (ακόμα), κοιμάμαι με τις κότες και πάω στο ίντερνετ καφέ μια φορά την εβδομάδα. Σε λίγο θα αρχίσω να φτιάχνω και μπομπονιέρες για το γάμο.
Αγαπημένοι μου φίλοι, μην απελπίζεστε, όσο υπάρχει η Σαντορίνη, τίποτα δεν έχει χαθεί ακόμα. Έχω ένα κάρο ιστορίες να σας πω. Σας φιλώ γλυκά και καλή σεζό, που λένε κι εδώ (βλαχαραίοι).

3 σχόλια:

irini είπε...

katerinaki thelw na erthw k egw saqntoriniiiiiiiiiiiiii na pinoume kafedaki kai na mou les istoriessssssssssssss

Κ. † είπε...

Κι εγώ θέλω να έρθω,να γίνουμε δύο οι Κατερίνες,αλλά έχω διάβασμα γαμώ την τρέλα μου! :( Ελπίζω τουλάχιστον να 'χει και κάναν ωραίο,γιατί και μπάζα και χαζά... ε,πάει πολύ,sorry κιόλας!
Φιλάκιααα

Κατερίνα είπε...

Ειρήνη, παιδί μου, καλώς να ορίσεις, αλλά είπαμε, ε; Κάτω απο το κρεβάτι.

Κατερινάκι, έέέλα! Έχει, έχει μερικούς πολύ ωραίους!